'Το Φαινόμενο Αίγια Φούξια', η ακαδημαϊκή ανάλυση της σειράς που θα γίνει την Παρασκευή στο Πανεπιστήμιο Λευκωσίας στα πλαίσια της σειράς εκδηλώσεων 'Soapbox 09, 5 days of media culture', έχει διαφημιστεί όσο καμιά άλλη διάλεξη. Όντως φαίνεται πολλά ενδιαφέρουσα διάλεξη, τζαι έιμαι σίγουρη ότι έσσιει πολλά να πεί κάποιος για το θέμα. Εννα πάω τζαι γω να το παρακολουθήσω, (αν έβρω θέση, τζαι αν δεν με ποδοπατήσει το πλήθος), αλλά ηθελα να σας πω τζαι για μιαν άλλη διάλεξη που ίσως να μεν εδιαφημίστηκε τόσο τζαι εν κρίμα να την χάσετε.
Την Δευτέρα, 16/11/09 θα παρουσιαστεί η διάλεξη 'Ωμότητες στην Κύπρο', όπου θα παρουσιαστούν σχετικά ντοκιμαντέρ από την ιστορία της Κύπρου. Στη συνέχεια, θα ακολουθήσει συζήτηση με τον Αναπληρωτή Καθηγητή Κοινωνικής Ανθρωπολογίας Γιάννη Παπαδάκη, τον ιστορικό Γιουτσέλ Κοσέογλου και τους σκηνοθέτες Αντρέα Πάντζη και Τόνυ Αγγαστινιώτη. Θα συντονίζει ο Αντρέας Παράσχος, δημοσιογράφος.
Η διάλεξη θα διεξαχθεί η ώρα 19.00 και ξανά η ώρα 20.30.
Πιστεύκω εν ποτούτες τες διαλέξεις που κανένας μας εν πρέπει να χάνει.
Κυριακή, 15 Νοεμβρίου 2009
Παρασκευή, 06 Νοεμβρίου 2009
Κεραυνοί και Καταιγίδες
Ένας θεός ξέρει πόσοι πολλοί και πόσο διαφορετικοί κάττοι επεράσαν που τα σσιέρκα μου. Είχα κάττους αγγελάκια (Κυριολεκτικά. Έκατσεν πάνω τους ο σσιύλλος μου τζαι επήαν στον καττοπαράδεισο). Είχα κακούργους κάττους που μου εσσιέζαν επίτηδες πάνω στα σεντόνια μου. Είχα κάττους που εμοιάζαν του Τάσσου Παπαδόπουλου. Ο Θεός να συχωρέσει την ψυχή του (τζαι του ενος τζαι του άλλου). Είχα κάττους σούππερσταρ, φουντωτούς τζαι χαδιάρηδες (κίτσια i miss you baby), τζαι είχα τζαι κάττους αμμαθκιασμένους (εγεννήθηκεν με άφθες, κολικούς, τριχοφάγο τζαι αιμορρόιδες).
Κάττον δαιμονισμένον όμως ακόμα εν είχα. Τζαι απέκτησα τον τωρά.
Εν ο πιό όμορφος κάττος του κόσμου. Εν μαύρος με πράσινα ματούθκια τζαι έσσιει ένα κεραυνό άσπρο πας την φατσούα του. Εξ'ού και το όνομα του, Thunder. Είσσιεν τζαι αρφήν κάποτε, την Μίου, αλλά εχάσαμεν την σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα.
Εν ένα γλυκό χαριτωμένο χνουδωτό γατάκι. Άμαν τζοιμάται. Άμαν ξυπνήσει, βάλλω τον σταυρό μου γιατί ξέρω ότι ξεκινά το μαρτύριο.
Μόλις βγω από το υπνοδωμάτιο το πρωί, με περιμένει ενέδρα από τον ιπτάμενο μαύρο νίντζια. Συνεχίζω και περπατώ με τον νίντζια καρφωμένο πάνω στα καλάμια μου και πάω να κατουρήσω. Ο κάττος ξεκαρφώνεται τζαι προσπαθεί να μου κάμει το βρατζίν μου κομφετί. Μόλις μπω να κάμω μπάνιο, κάμνει σάλτα τζαι προσπαθεί να λουθεί μαζί μου. Μόλις φκώ που το μπάνιο καρφώνεται ξανά πάνω στα γυμνά μου πόδκια. Η διαδικασία του πρωινού ντυσίματος εν εφιάλτης γιατί έχω ένα σίφουνα να σκαρφαλώνει τζαι να κρεμμαλίζεται που το τζην μου (το οποίο εν γεμάτο τρύπες πλέον), να μου κλέφκει τες κλάτσες μου, τζαι μετά να μπαίνει μες τα παπούτσια μου. Μόλις με δεί ότι πάω να κατεβώ τις σκάλες για να φύω, βουρά με ιλιγγιώδη ταχύτητα να προλάβει πριν πάω εγώ, τζαι χώνεται στα πιό κάτω σκαλιά, ουτως ώστε να προλάβει να μου κάμει ενέδρα πάνω στα σκαλιά. Μετά πάω δουλειά τζαι ησυχάζει η κκελλέ μου. Τζαι το τζην μου.
Έρκουμαι πίσω που τη δουλειά, κάθουμαι να ξεκουραστώ, πηδά πάνω στα πόδκια μου τζαι θέλει να παίξουμεν πόλεμο. Σύρνω τον κάτω, ξανανεβαίνει, σύρνω τον κάτω, ξανανεβαίνει, σύρνω τον κάτω, ξανανεβαίνει, σύρνω τον κάτω, ξανανεβαίνει.
Μόλις φορήσω παντόφλες, βάλλει την κκελλέ του μέσα τζαι μεινίσκει τζιμέσα τζαι δεν φκαίνει. Ακόμα τζαι να περπατώ σε ούλλο το σπίτι, τζίνος θα έσσιει την κκελλέν του μέσα τζαι θα περπατά μαζί μου. Άμαν με βαρεθεί, καταστρέφει ΟΛΑ τα έπιπλα και φυτά του σπιθκιού. Και όλα αυτά γίνονται με την συνεχή υπόκρουση του καταραμένου κουδουνακίου που έσσιει πάνω στον λαιμό του. Ντιγκντινκιντιγκιντιγκιντικιντιγκντιγκι all the fucking time. Έκοψα του τα αρτζίδκια του πέρκιμον ηρεμήσει, αλλά μάλλον στην περίπτωση του ήταν απλά διακοσμητικά.
Πραγματικά εν ξέρω τι να κάμω. Θέλω να τον πακετάρω τζαι να τον πέψω Βραζιλία. Θέλω να τον πιάσω που τον νούρο να τον ανεμίζω τζαι να χορέψω καλαμαθκιανό. Θέλω να τον σουτάρω τζαι να βάλω γκολ. Θέλω να τον κρεμμάσω πας το δέντρο τζαι να τον κάμω Χριστουγεννιάτικο στολίδι. Εν αντέχω πλέον, ελύσαν τα νεύρα μου, θέλω να κλαίω. Βοηθάτε με σας παρακαλώ, εχετε κάποιες συμβουλές να μου δώσετε; Ξέρετε εκπαιδευτικά τρικ; Ξέρετε πως να τον δαμάσω; Ξέρετε πόσα κοστίζει να στείλεις πακέτο στη Βραζιλία;
Κάττον δαιμονισμένον όμως ακόμα εν είχα. Τζαι απέκτησα τον τωρά.
Εν ο πιό όμορφος κάττος του κόσμου. Εν μαύρος με πράσινα ματούθκια τζαι έσσιει ένα κεραυνό άσπρο πας την φατσούα του. Εξ'ού και το όνομα του, Thunder. Είσσιεν τζαι αρφήν κάποτε, την Μίου, αλλά εχάσαμεν την σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα.
Εν ένα γλυκό χαριτωμένο χνουδωτό γατάκι. Άμαν τζοιμάται. Άμαν ξυπνήσει, βάλλω τον σταυρό μου γιατί ξέρω ότι ξεκινά το μαρτύριο.
Μόλις βγω από το υπνοδωμάτιο το πρωί, με περιμένει ενέδρα από τον ιπτάμενο μαύρο νίντζια. Συνεχίζω και περπατώ με τον νίντζια καρφωμένο πάνω στα καλάμια μου και πάω να κατουρήσω. Ο κάττος ξεκαρφώνεται τζαι προσπαθεί να μου κάμει το βρατζίν μου κομφετί. Μόλις μπω να κάμω μπάνιο, κάμνει σάλτα τζαι προσπαθεί να λουθεί μαζί μου. Μόλις φκώ που το μπάνιο καρφώνεται ξανά πάνω στα γυμνά μου πόδκια. Η διαδικασία του πρωινού ντυσίματος εν εφιάλτης γιατί έχω ένα σίφουνα να σκαρφαλώνει τζαι να κρεμμαλίζεται που το τζην μου (το οποίο εν γεμάτο τρύπες πλέον), να μου κλέφκει τες κλάτσες μου, τζαι μετά να μπαίνει μες τα παπούτσια μου. Μόλις με δεί ότι πάω να κατεβώ τις σκάλες για να φύω, βουρά με ιλιγγιώδη ταχύτητα να προλάβει πριν πάω εγώ, τζαι χώνεται στα πιό κάτω σκαλιά, ουτως ώστε να προλάβει να μου κάμει ενέδρα πάνω στα σκαλιά. Μετά πάω δουλειά τζαι ησυχάζει η κκελλέ μου. Τζαι το τζην μου.
Έρκουμαι πίσω που τη δουλειά, κάθουμαι να ξεκουραστώ, πηδά πάνω στα πόδκια μου τζαι θέλει να παίξουμεν πόλεμο. Σύρνω τον κάτω, ξανανεβαίνει, σύρνω τον κάτω, ξανανεβαίνει, σύρνω τον κάτω, ξανανεβαίνει, σύρνω τον κάτω, ξανανεβαίνει.
Μόλις φορήσω παντόφλες, βάλλει την κκελλέ του μέσα τζαι μεινίσκει τζιμέσα τζαι δεν φκαίνει. Ακόμα τζαι να περπατώ σε ούλλο το σπίτι, τζίνος θα έσσιει την κκελλέν του μέσα τζαι θα περπατά μαζί μου. Άμαν με βαρεθεί, καταστρέφει ΟΛΑ τα έπιπλα και φυτά του σπιθκιού. Και όλα αυτά γίνονται με την συνεχή υπόκρουση του καταραμένου κουδουνακίου που έσσιει πάνω στον λαιμό του. Ντιγκντινκιντιγκιντιγκιντικιντιγκντιγκι all the fucking time. Έκοψα του τα αρτζίδκια του πέρκιμον ηρεμήσει, αλλά μάλλον στην περίπτωση του ήταν απλά διακοσμητικά.
Πραγματικά εν ξέρω τι να κάμω. Θέλω να τον πακετάρω τζαι να τον πέψω Βραζιλία. Θέλω να τον πιάσω που τον νούρο να τον ανεμίζω τζαι να χορέψω καλαμαθκιανό. Θέλω να τον σουτάρω τζαι να βάλω γκολ. Θέλω να τον κρεμμάσω πας το δέντρο τζαι να τον κάμω Χριστουγεννιάτικο στολίδι. Εν αντέχω πλέον, ελύσαν τα νεύρα μου, θέλω να κλαίω. Βοηθάτε με σας παρακαλώ, εχετε κάποιες συμβουλές να μου δώσετε; Ξέρετε εκπαιδευτικά τρικ; Ξέρετε πως να τον δαμάσω; Ξέρετε πόσα κοστίζει να στείλεις πακέτο στη Βραζιλία;
Τετάρτη, 04 Νοεμβρίου 2009
Μπρρρ
Αύριο την νύχτα, εννα βάλω τες μάλλινες τες κλατσούδες μου, το τρικούδιν μου, τη ζακεττούδα μου, το σακάκι μου, την σιαρπούδα μου, το κράνος μου και την εξάρτηση μου και θα πάω στην αυλή της Babylon να φάω μούχτι χοτντογκ τζαι να ποσσιαιρετήσω επίσημα το καλοτζαίριν.
Ελάτε τζαι σεις, να κάμουμεν κανένα χιονάνθρωπο!
Ελάτε τζαι σεις, να κάμουμεν κανένα χιονάνθρωπο!
Σάββατο, 24 Οκτωβρίου 2009
Ήμουν τζαι Γιώ Τζιαμέ
Επειδή η κουμέρα μου εν βέρυ ιμπόρταντ ππέρσον τζαι έσσιει διασυνδέσεις με σχεδιαστές μόδας, εκαμεν μου έκπληξη στέλλοντας μου εισιτήρια για μια επίδειξη μόδας του Fashion Week. Στην αρχή ενθουσιάστηκα, γιατί γενικώς ενθουσιάζομαι άμαν με καλουν κάπου, όπουδηποτε, γιατί νιώθω σημαντική.
Όταν άρχισα να συνειδητοποιώ τι θα εκτυλισσόταν στο παναίριν τούτον τζαι ίντα πλάσματα ήταν να παρευρεθούν, άρχισα να νιώθω άβολα με τη σκέψη ότι εννα πάω να συμμετέχω σε ένα χώρο, γεμάτο με ανθρώπους που εγω πάντα περιπαίζω τζαι υποτιμώ. Εννα ήμουν μια που τζίνους δηλαδή! Μετά εσκέφτηκα τέλλειωνε κόρη μου πήεννε, μεν υπεραναλύεις τα πάντα, ένα παναίριν είναι, τζαι αν είσαι τυχερή, μπορεί να έσσιει τζαι λοκμάδες.
Επηα λοιπόν, λοκμάδες εν είσσιεν, ούτε καζαντίν, αλλά είσσιεν άλλα πολλά, ενδιαφέροντα, γελοία τζαι παράξενα.
Πρώτα από όλα, είσσιεν κότζινον χαλί, για να νιώθουμεν ricos y famosos ("πλούσιοι τζαι διάσημοι" ελληνιστί, για όσους εννεν γλωσσομαθείς σαν εμένα).
Για να παίρνουμεν τζαι πάνω μας, είσσιεν τζαι κάμερες για να μας μεταδώσουν πιο μετά στες τηλεοράσεις των κοινών θνητών.
Σαν εμπαίναμεν της πόρτας είσσιεν τζαι φωτογράφους για να μας βάλουν μες τα κοσμικά των περιοδικών, για να βοηθούμεν τες κορούδες του γυμνασίου να βάζουν στόχους και να οραματίζονται τι θα γίνουν όταν θα μεγαλώσουν.
Επειδή εβούρησα γλήορα μέσα για να μεν απαθανατιστώ, επρόσεξα ότι σαν επροσπαθούσα να έβρω τη θέση μου, ο φωτογράφος εμάσσιετουν να μου φκάλει παπαρατσικές φωτογραφίες. Ελπίζω να μεν τες δημοσιεύσει γιατί είμαι με ανοιχτό στομα τζαι φωνάζω "είπα σου σταμάτα ρε!". Σσιου τζαι καλά να με κάμεις διάσημη ρε κουμπάρε; Ευχαριστώ πολύ γίνουμαι τζαι μόνη μου διάσημη! Σε λλίο τζαιρο θα κάμει πρεμιέρα η σημαντική κυπριακορώσικη παραγωγή "Η Κοκκινοσκουφίτσα και ο Βιλλύκος", όπου και έκανα το πέρασμα μου ως κομπάρσος. Ψάξτε με, κάμνω τη γειτόνισσα της γιαγιάς.
Ας επιστρέψουμε στο Fashion Week όμως τώρα...
Αφού καθίσαμε με την παρέα μου στην δεξιά πλευρά της πασαρέλλας, η οποία μεταφράζεται σε πλευρά των "ούτε-η-μάνα-σας-εν-σας-ξέρει", παρατηρούσαμε αυτούς που πήγαιναν να καθίσουν στην αριστερή πλευρά των "είμαι πολύ σημαντικός-και-διάσημος".
Βλέποντας τις λαμπερές αυτές υπάρξεις να παίζουν τον ρόλο της ζωής τους, μου ήρθε πρωτίστως, η ανάγκη να υπενθυμίσω στις μοδάτες Κυπριοπούλες μας, ότι μπορεί να είναι Οκτώβρης και επιβάλλεται να δείξουν ότι κατέχουν τις πολύ προχώ τάσεις του Φθινόπωρο/Χειμώνας 2009/2010, αλλά εξακολουθεί να είναι λάλλαρος μες το απόγευμα, τζαι εν γελοίο να μου έρκεσαι με μπότες, δερμάτινο κολλητό κολάν, μάλλινες ζακέτες τζαι τραπεζομάντηλα. Ναι σοβαρομιλώ, τραπεζομάντηλα. Η μια κοπέλα που ήρθε, φορούσε ένα, από το Zara Home (αν δεν κάνω λάθος), πάνω στην κκελλέν της τζαι εβάφτηκε κκομάντο με γραμμές πολέμου κάτω από τα μάτια. Έπρεπε να την δείτε με πόση περηφάνια πόζαρε στον φακό, γιατί οπωσδήποτε, αυτη είχε κερδίσει τον σημερινό διαγωνισμό για την Πιό Εκκεντρική Εμφάνιση της Ημέρας. Φαντάζομαι μόλις δημοσιευτεί η φωτογραφία της, θα την καδρώσει τζιόλας και θα το θυμάται ως το πιό σημαντικό επίτευγμα της ζωής της. Μπορεί να γράψει και μυθιστόρημα "Η Σκοτεινή Πλευρά του Τραπεζομαντήλου".
Εγώ πάντως, αν θα ξαναπάω του χρόνου, εννα δήσω εναν ροζ δονητή με αστεράκια πας τη κκελλέ μου, τζαι όποτε θα βλέπω κάποιο ρούχο που είναι χάλια, θα τον ανάφκω φουλ ταχύτητα για να δείξω ότι το ρούχο ήταν τέλεια της πούτσας!
Η αριστερή πλευρά, είπαμεν οι "είμαι πολύ σημαντικός-και-διάσημος", ήταν ούλλα τα λεφτά! Πρώτα από όλα, για να είναι εμφανής η 'ταξική' διαφορά μεταξύ εμάς και αυτούς, αυτοί είχαν δώρο ένα περιοδικό. Προσωπικά εννα προτιμούσα πασατέμπο για να πω την αλήθκεια. Τζαι λλίην μπυρούα για να πηαίνουν κάτω.
Το καλλύττερον που ούλλα, ήταν το πολύ σοβαρό ύφος με το οποίο επαρακολουθούσαν την επίδειξη, λες και επαρακολουθούσαν διάλεξη πανεπιστημίου. Κάποιοι από αυτούς τους σοβαρότατους και ανώτερης κάστας άνθρωπους, εφορούσαν γυαλιά του ήλιου. Μέσα. Στον κλειστό χώρο.
Η όλη αίθουσα μύριζε ματαιοδοξία και ανασφαλεια. Προτιμώ το Euphoria του Calvin Klein. Ταιρκάζει καλλύττερα με το δέρμα μου τζαι μυρίζει ροδάκινα με λουλούδια.
Όταν άρχισα να συνειδητοποιώ τι θα εκτυλισσόταν στο παναίριν τούτον τζαι ίντα πλάσματα ήταν να παρευρεθούν, άρχισα να νιώθω άβολα με τη σκέψη ότι εννα πάω να συμμετέχω σε ένα χώρο, γεμάτο με ανθρώπους που εγω πάντα περιπαίζω τζαι υποτιμώ. Εννα ήμουν μια που τζίνους δηλαδή! Μετά εσκέφτηκα τέλλειωνε κόρη μου πήεννε, μεν υπεραναλύεις τα πάντα, ένα παναίριν είναι, τζαι αν είσαι τυχερή, μπορεί να έσσιει τζαι λοκμάδες.
Επηα λοιπόν, λοκμάδες εν είσσιεν, ούτε καζαντίν, αλλά είσσιεν άλλα πολλά, ενδιαφέροντα, γελοία τζαι παράξενα.
Πρώτα από όλα, είσσιεν κότζινον χαλί, για να νιώθουμεν ricos y famosos ("πλούσιοι τζαι διάσημοι" ελληνιστί, για όσους εννεν γλωσσομαθείς σαν εμένα).
Για να παίρνουμεν τζαι πάνω μας, είσσιεν τζαι κάμερες για να μας μεταδώσουν πιο μετά στες τηλεοράσεις των κοινών θνητών.
Σαν εμπαίναμεν της πόρτας είσσιεν τζαι φωτογράφους για να μας βάλουν μες τα κοσμικά των περιοδικών, για να βοηθούμεν τες κορούδες του γυμνασίου να βάζουν στόχους και να οραματίζονται τι θα γίνουν όταν θα μεγαλώσουν.
Επειδή εβούρησα γλήορα μέσα για να μεν απαθανατιστώ, επρόσεξα ότι σαν επροσπαθούσα να έβρω τη θέση μου, ο φωτογράφος εμάσσιετουν να μου φκάλει παπαρατσικές φωτογραφίες. Ελπίζω να μεν τες δημοσιεύσει γιατί είμαι με ανοιχτό στομα τζαι φωνάζω "είπα σου σταμάτα ρε!". Σσιου τζαι καλά να με κάμεις διάσημη ρε κουμπάρε; Ευχαριστώ πολύ γίνουμαι τζαι μόνη μου διάσημη! Σε λλίο τζαιρο θα κάμει πρεμιέρα η σημαντική κυπριακορώσικη παραγωγή "Η Κοκκινοσκουφίτσα και ο Βιλλύκος", όπου και έκανα το πέρασμα μου ως κομπάρσος. Ψάξτε με, κάμνω τη γειτόνισσα της γιαγιάς.
Ας επιστρέψουμε στο Fashion Week όμως τώρα...
Αφού καθίσαμε με την παρέα μου στην δεξιά πλευρά της πασαρέλλας, η οποία μεταφράζεται σε πλευρά των "ούτε-η-μάνα-σας-εν-σας-ξέρει", παρατηρούσαμε αυτούς που πήγαιναν να καθίσουν στην αριστερή πλευρά των "είμαι πολύ σημαντικός-και-διάσημος".
Βλέποντας τις λαμπερές αυτές υπάρξεις να παίζουν τον ρόλο της ζωής τους, μου ήρθε πρωτίστως, η ανάγκη να υπενθυμίσω στις μοδάτες Κυπριοπούλες μας, ότι μπορεί να είναι Οκτώβρης και επιβάλλεται να δείξουν ότι κατέχουν τις πολύ προχώ τάσεις του Φθινόπωρο/Χειμώνας 2009/2010, αλλά εξακολουθεί να είναι λάλλαρος μες το απόγευμα, τζαι εν γελοίο να μου έρκεσαι με μπότες, δερμάτινο κολλητό κολάν, μάλλινες ζακέτες τζαι τραπεζομάντηλα. Ναι σοβαρομιλώ, τραπεζομάντηλα. Η μια κοπέλα που ήρθε, φορούσε ένα, από το Zara Home (αν δεν κάνω λάθος), πάνω στην κκελλέν της τζαι εβάφτηκε κκομάντο με γραμμές πολέμου κάτω από τα μάτια. Έπρεπε να την δείτε με πόση περηφάνια πόζαρε στον φακό, γιατί οπωσδήποτε, αυτη είχε κερδίσει τον σημερινό διαγωνισμό για την Πιό Εκκεντρική Εμφάνιση της Ημέρας. Φαντάζομαι μόλις δημοσιευτεί η φωτογραφία της, θα την καδρώσει τζιόλας και θα το θυμάται ως το πιό σημαντικό επίτευγμα της ζωής της. Μπορεί να γράψει και μυθιστόρημα "Η Σκοτεινή Πλευρά του Τραπεζομαντήλου".
Εγώ πάντως, αν θα ξαναπάω του χρόνου, εννα δήσω εναν ροζ δονητή με αστεράκια πας τη κκελλέ μου, τζαι όποτε θα βλέπω κάποιο ρούχο που είναι χάλια, θα τον ανάφκω φουλ ταχύτητα για να δείξω ότι το ρούχο ήταν τέλεια της πούτσας!
Η αριστερή πλευρά, είπαμεν οι "είμαι πολύ σημαντικός-και-διάσημος", ήταν ούλλα τα λεφτά! Πρώτα από όλα, για να είναι εμφανής η 'ταξική' διαφορά μεταξύ εμάς και αυτούς, αυτοί είχαν δώρο ένα περιοδικό. Προσωπικά εννα προτιμούσα πασατέμπο για να πω την αλήθκεια. Τζαι λλίην μπυρούα για να πηαίνουν κάτω.
Το καλλύττερον που ούλλα, ήταν το πολύ σοβαρό ύφος με το οποίο επαρακολουθούσαν την επίδειξη, λες και επαρακολουθούσαν διάλεξη πανεπιστημίου. Κάποιοι από αυτούς τους σοβαρότατους και ανώτερης κάστας άνθρωπους, εφορούσαν γυαλιά του ήλιου. Μέσα. Στον κλειστό χώρο.
Η όλη αίθουσα μύριζε ματαιοδοξία και ανασφαλεια. Προτιμώ το Euphoria του Calvin Klein. Ταιρκάζει καλλύττερα με το δέρμα μου τζαι μυρίζει ροδάκινα με λουλούδια.
Τετάρτη, 21 Οκτωβρίου 2009
Δευτέρα, 19 Οκτωβρίου 2009
Μια κριτικός κινηματογράφου γεννιέται
Θα σας δώσω μια συμβουλή. Οκ, θα σας δώσω κι άλλη συμβουλή, μιας και το έχω συνήθειο κάθε τόσο να μοιράζομαι τις σοφές μου γνώσεις και εμπειρίες μαζί σας (μια από τις πιο σημαντικές συμβουλές που σας έχω δώσει μέχρι τώρα, είναι να τρώτε τηγανητά αυγά μετά το μεθύσι και όποιος το έχει δοκιμάσει θα έχει παρατηρήσει ότι ο πονοκέφαλος και ο νεουλιατός εξαφανίζονται ως δια μαγείας).
Λοιπόν επειδή νοιάζομαι για σας, ακούστε να μορφωθείτε. Είτε είστε άντρες είτε είστε γυναίκες, δεν παίζει ρόλο..ποτέ μα ΠΟΤΕ μην κάνετε κηπουρική φορώντας γόβες. Κινδυνεύει η υγεία σας αγαπητά μου παιδιά (να μην αναφέρω και το καλό σας όνομα..αν είστε άντρες).
Το δοκίμασα αυτό το επικίνδυνο σπορ την προηγούμενη Πέμπτη και έμαθα το μάθημα μου. Ειδικά αν οι γόβες είναι φιδέ, ακόμη χειρότερα.
Ενάμιση ώρα υψηλής κηπουρικής πείραξε τον σπόνδυλο μου τόσο, που αναγκάστηκα να δεχθώ το πρώτο μου πίμπι πάνω στα οπίσθια στο νοσοκομείο και μετά από αυτό έλαβα ρητές οδηγίες, όπως ακινητοποιηθώ στο κρεβάτι για τρεις μέρες.
Αντιλαμβάνεσθε ότι ούσα κλινήρης, δεν μου απομείνουν πολλές επιλογές εκτός από το να μετατρέπομαι σε πειρατή του διαδικτύου και να κατεβάζω ταινίες όλη μέρα.
Σήμερα, κατέβασα μια θαυμάσια ταινιουλα την οποία προτείνω ανεπιφύλακτα. Ονομάζεται 500 Days of Summer και είναι από τις πιο χαριτωμένες ταινίες που έχω δει τα τελευταία χρόνια. Συνήθως δε μου αρέσουν οι ρομαντικές κωμωδίες, τις βρίσκω κακόγουστες, μελιστάλαχτες και γενικώς αν είχα αρχίδια θα μου τα έπρηζαν σε σημείο που θα εκρηγνύονταν μέχρι τώρα. Αλλά αυτή είχε κατι διαφορετικό, λίγο η μη γραμμική αφήγηση, οι φρεσκούληδες ηθοποιοί, η αποφυγή των κλισέ, η αισθητική μιας ανεξάρτητης ταινίας χωρίς φανφάρες, οι πιστευτοί χαρακτηρες, το σαρκαστικό χιούμορ, όλα αυτά, την καθιστούν την καινούρια μου αγαπημένη ρομαντική-κωμωδία-που-δεν-είναι-ακριβώς- ρομαντική-κωμωδια. Σε αυτο το είδος, ανήκουν οι εξίσου καταπληκτικές "Waitress" και "Eternal Sunshine of the Spotless Mind". Μπορεί να μην μοιάζουν μεταξύ τους πολύ αυτές οι τρεις ταινιες, αλλά έχουν την ίδια φρεσκάδα και ανεπιτήδευτη παρέκκλιση από τις αμερικάνικες παπαριές που μας ταΐζουν κάθε λίγο.
Για τις επόμενες δύο μέρες θα το παίζω σταθερά πειρατής του διαδικτύου, μιας και κηπουρός δε μπορώ να το παίζω πλέον. Αν δω τίποτε καλό, μη φοβάστε, μην κοιμηθείτε με τις κάλτσες σας εκλιπαρώ. Εννοείται ότι θα φροντίσω να το μοιραστώ μαζί σας αγαπητοί μου. Και είπαμε, μακριά από τις φιδε γόβες!
Λοιπόν επειδή νοιάζομαι για σας, ακούστε να μορφωθείτε. Είτε είστε άντρες είτε είστε γυναίκες, δεν παίζει ρόλο..ποτέ μα ΠΟΤΕ μην κάνετε κηπουρική φορώντας γόβες. Κινδυνεύει η υγεία σας αγαπητά μου παιδιά (να μην αναφέρω και το καλό σας όνομα..αν είστε άντρες).
Το δοκίμασα αυτό το επικίνδυνο σπορ την προηγούμενη Πέμπτη και έμαθα το μάθημα μου. Ειδικά αν οι γόβες είναι φιδέ, ακόμη χειρότερα.
Ενάμιση ώρα υψηλής κηπουρικής πείραξε τον σπόνδυλο μου τόσο, που αναγκάστηκα να δεχθώ το πρώτο μου πίμπι πάνω στα οπίσθια στο νοσοκομείο και μετά από αυτό έλαβα ρητές οδηγίες, όπως ακινητοποιηθώ στο κρεβάτι για τρεις μέρες.
Αντιλαμβάνεσθε ότι ούσα κλινήρης, δεν μου απομείνουν πολλές επιλογές εκτός από το να μετατρέπομαι σε πειρατή του διαδικτύου και να κατεβάζω ταινίες όλη μέρα.
Σήμερα, κατέβασα μια θαυμάσια ταινιουλα την οποία προτείνω ανεπιφύλακτα. Ονομάζεται 500 Days of Summer και είναι από τις πιο χαριτωμένες ταινίες που έχω δει τα τελευταία χρόνια. Συνήθως δε μου αρέσουν οι ρομαντικές κωμωδίες, τις βρίσκω κακόγουστες, μελιστάλαχτες και γενικώς αν είχα αρχίδια θα μου τα έπρηζαν σε σημείο που θα εκρηγνύονταν μέχρι τώρα. Αλλά αυτή είχε κατι διαφορετικό, λίγο η μη γραμμική αφήγηση, οι φρεσκούληδες ηθοποιοί, η αποφυγή των κλισέ, η αισθητική μιας ανεξάρτητης ταινίας χωρίς φανφάρες, οι πιστευτοί χαρακτηρες, το σαρκαστικό χιούμορ, όλα αυτά, την καθιστούν την καινούρια μου αγαπημένη ρομαντική-κωμωδία-που-δεν-είναι-ακριβώς- ρομαντική-κωμωδια. Σε αυτο το είδος, ανήκουν οι εξίσου καταπληκτικές "Waitress" και "Eternal Sunshine of the Spotless Mind". Μπορεί να μην μοιάζουν μεταξύ τους πολύ αυτές οι τρεις ταινιες, αλλά έχουν την ίδια φρεσκάδα και ανεπιτήδευτη παρέκκλιση από τις αμερικάνικες παπαριές που μας ταΐζουν κάθε λίγο.
Για τις επόμενες δύο μέρες θα το παίζω σταθερά πειρατής του διαδικτύου, μιας και κηπουρός δε μπορώ να το παίζω πλέον. Αν δω τίποτε καλό, μη φοβάστε, μην κοιμηθείτε με τις κάλτσες σας εκλιπαρώ. Εννοείται ότι θα φροντίσω να το μοιραστώ μαζί σας αγαπητοί μου. Και είπαμε, μακριά από τις φιδε γόβες!
Πέμπτη, 15 Οκτωβρίου 2009
Tsippoputta+Tyroputta = Love For Ever
Έχω μια αστρική αδερφή, εσείς οι κοινοί θνητοί το λέτε "φίλη", την οποία είχα την τύχη να γνωρίσω πριν τρία χρόνια περίπου. Στη ζωή μου δεν εγνώρισα πλάσμα που να μου μοιάζει πιό πολλά. Είμαστεν οι ίδιες τζαι οι απαράλλαχτες.
Κουβαλούμεν τον ίδιο αρρωστημένο νού, το ίδιο βλακώδες χιούμορ, τις ίδιες σεξουαλικές εμμονές τζαι τες ίδιες ανασφάλειες. Άλλοτε είμαστε φάουσες ως το κόκκαλο, τζαι άλλοτε γατούλες. Αντί να μιλούμεν φωνάζουμεν, τζαι άμαν γελούμεν πατσαρκάζουμεν τον κόσμο σαν την Μενεγάκη (καλά, εγώ πατσαρκάζω τον κόσμο σαν την Μενεγάκη, τζίνη απλά πισκαλά, αλλά πάλε, χρησιμοποιεί τα χέρια της για να παράξει ήχο).
Η διαφορά μεταξύ μας, ένι ότι οι γονείς μας εν άλλοι αθρώποι (σημαντική διαφορά), τζαι ότι εφκήκαμεν σε εντελώς διαφορετικές συσκευασίες. Δηλαδή, όπως είμαι εγώ, τζίνη εν ακριβώς το αντίθετο. Εν στο πίο μελαχρινό, πιό μικροσκοπικό τζαι πιό χαριτωμένο. Μοιάζει με σεξουαλικό ξωτικό Χριστουγέννων βασικά.
Στην αρχή που ερωτευτήκαμε, εφώναζεν η μια την άλλη Πούττα, αλλά με την εξέλιξη της σχέσης μας, εξελίχθηκαν και τα παρατσούκλια. Εγώ πλέον είμαι η Τσιππόπουττα, τζαι τζίνη εν η Τυρόπουττα (κάποτε τυχαίνει ναν τζαι Σπανακόπουττα).
Η Τυρόπουττα μου, ο θυληκός έρωτας της ζωής μου, πριν δύο χρόνια, επρόδωσεν με τζαι επλήγωσεν με ανεπανόρθωτα, όταν ερωτεύτηκεν ημίσσιμου έναν καστρίσσιν Αυστριακό, τζαι εγκαταστάθηκεν στη Βιέννη. Εγκατέλειψεν εμένα τζαι ούλλα τα όνειρα που εκάμναμεν για το μέλλον μας. Η αλήθεια ένι όμως ότι δε θα μπορούσα ποττέ να της προσφέρω ότι της προσφέρει ο Αυστριακός. Βίλλον δηλαδή. Κατανοητό, αλλά εξακολουθεί να είναι επώδυνο.
Πεθυμιούμαστεν πολλά με την Τυροπουττούα μου τζαι γιαυτό φροντίζουμε να στέλνουμε 2-3 ίμαιλ όσο είμαστε στη δουλεια.
Εγώ, κάθε μέρα παρακαλώ την να αφήσει τον Αυστριακό τζαι να γυρίσει στην αγκαλιά μου ("...tha ithela epitelous na fereis ton nou sou, na egkataleipseis afstriako sizigo kai pethera, kai na erteis pisw sta patria edafi kai na ginoume epitelous geitonisses opws sto manchesta..."), τζαι τζίνη, κάθε μέρα απαντά μου με ευγένεια ότι θα το σκεφτεί τζαι μετά αφηγήται μου τα ευτράπελα της Αυστριακής της καθημερινότητας (μπαι δι γουέι σήμερα εσιόνισεν στη Βιέννη).
Τα ίμειλ της εν αριστουργήματα. Ειδικά άμαν εν νευριασμένη, γράφει μίνι χρονογραφήματα τζαι άμαν τα δκιαβάζω προσπαθώ με πολλήν κόπο να μεν φυρτώ δυνατά μες το γραφείο, τζαι σφύγγουμαι τζαι κρατώ την αναπνοή μου, με αποτέλεσμα να καταλήγω να ρουθουνίζω ή να φτύνω πας το κκίμπορντ. Φαντάζεστε πόσο γοητευτική πρέπει να με θεωρούν οι συνάδελφοι.
Επειδή ήθελα να το μοιραστώ μαζί σας, παραθέτω σας το τελευταίο της ίμειλ live from Vienna with love..
"Kori, nevriazw me tous austriakous. Mexri prin merika xronia eixan to diko tous akadimaiko sistima kai den eixan to diaxwrismo Bachelors/Master. Prin 2-3 ekaman to bachelors/master.
Empaines sto panepistimio kai efkaines me ton titlo Magister, meta pou tessera xronia (sinithws).
Gia to dissertation tous grafoun 150-200 SELIDES oute pou kserw ti mporei kapoios na grapsei se toses selides extos pou mithistorima. Nomizw an egrafa tin autoviografia mou en tha mou efkaine toso poli.
Tziai ama eisai magister stin Austria, kollas sto mprosta pou to onoma sou pantou kai panta. Akoma tziai panw sto koudouni eksw pou tin porta sou. Ama sou steiloun to logariasmo tou revmatos, gia paradeigma, tha grafoun Herr Mag. Tade-tade I Frau Mag. Tade-tade. Tziai meta antimetwpizoun se oulloi me allon aera. Afou eisai magister, kratas tziai xaideukeis ton Theo pou t‘ artzithkia.
Den eksanaeida anthrwpous na einai toso kollimenoi me tous titlous tous. Emeis, epeidi exoume Master kai oxi magister den mporoume na entaxthoume stin Elite twn magister. Epeidi, opws oloi gnwrizoun, to magister exei alli varitita kai alli dinamiki. Stenomialoi anthrwpoi. Eisai Magister, den eisai MA. Akou mou tziei M.A.
Na ta exoun ta magister tous na ta shierountai tziai na mpixtoun tziai tes 200 selides tou thesis tous ston kwlo tous – oulles mazi, I mia-mia ksexwrista, opws protimoun.
Ououououst, komplexikoi, psilomoutties".
Άμαν δκιαβάζω τούντες διηγήσεις, συγχωρώ της το λλίον που έννεν δαμέ μαζί μου, γιατί μετά αν έρτει πίσω τζαι εν την εκνευρίζουν καθημερινά οι Αυστριακοί, ποιός θα μου στέλλει τούντα ίμειλ, τζαι ποιός θα με κάμνει να ρουθουνίζω τζαι να φτύνω πας το κκίμπορντ στη δουλειά;;
Κουβαλούμεν τον ίδιο αρρωστημένο νού, το ίδιο βλακώδες χιούμορ, τις ίδιες σεξουαλικές εμμονές τζαι τες ίδιες ανασφάλειες. Άλλοτε είμαστε φάουσες ως το κόκκαλο, τζαι άλλοτε γατούλες. Αντί να μιλούμεν φωνάζουμεν, τζαι άμαν γελούμεν πατσαρκάζουμεν τον κόσμο σαν την Μενεγάκη (καλά, εγώ πατσαρκάζω τον κόσμο σαν την Μενεγάκη, τζίνη απλά πισκαλά, αλλά πάλε, χρησιμοποιεί τα χέρια της για να παράξει ήχο).
Η διαφορά μεταξύ μας, ένι ότι οι γονείς μας εν άλλοι αθρώποι (σημαντική διαφορά), τζαι ότι εφκήκαμεν σε εντελώς διαφορετικές συσκευασίες. Δηλαδή, όπως είμαι εγώ, τζίνη εν ακριβώς το αντίθετο. Εν στο πίο μελαχρινό, πιό μικροσκοπικό τζαι πιό χαριτωμένο. Μοιάζει με σεξουαλικό ξωτικό Χριστουγέννων βασικά.
Στην αρχή που ερωτευτήκαμε, εφώναζεν η μια την άλλη Πούττα, αλλά με την εξέλιξη της σχέσης μας, εξελίχθηκαν και τα παρατσούκλια. Εγώ πλέον είμαι η Τσιππόπουττα, τζαι τζίνη εν η Τυρόπουττα (κάποτε τυχαίνει ναν τζαι Σπανακόπουττα).
Η Τυρόπουττα μου, ο θυληκός έρωτας της ζωής μου, πριν δύο χρόνια, επρόδωσεν με τζαι επλήγωσεν με ανεπανόρθωτα, όταν ερωτεύτηκεν ημίσσιμου έναν καστρίσσιν Αυστριακό, τζαι εγκαταστάθηκεν στη Βιέννη. Εγκατέλειψεν εμένα τζαι ούλλα τα όνειρα που εκάμναμεν για το μέλλον μας. Η αλήθεια ένι όμως ότι δε θα μπορούσα ποττέ να της προσφέρω ότι της προσφέρει ο Αυστριακός. Βίλλον δηλαδή. Κατανοητό, αλλά εξακολουθεί να είναι επώδυνο.
Πεθυμιούμαστεν πολλά με την Τυροπουττούα μου τζαι γιαυτό φροντίζουμε να στέλνουμε 2-3 ίμαιλ όσο είμαστε στη δουλεια.
Εγώ, κάθε μέρα παρακαλώ την να αφήσει τον Αυστριακό τζαι να γυρίσει στην αγκαλιά μου ("...tha ithela epitelous na fereis ton nou sou, na egkataleipseis afstriako sizigo kai pethera, kai na erteis pisw sta patria edafi kai na ginoume epitelous geitonisses opws sto manchesta..."), τζαι τζίνη, κάθε μέρα απαντά μου με ευγένεια ότι θα το σκεφτεί τζαι μετά αφηγήται μου τα ευτράπελα της Αυστριακής της καθημερινότητας (μπαι δι γουέι σήμερα εσιόνισεν στη Βιέννη).
Τα ίμειλ της εν αριστουργήματα. Ειδικά άμαν εν νευριασμένη, γράφει μίνι χρονογραφήματα τζαι άμαν τα δκιαβάζω προσπαθώ με πολλήν κόπο να μεν φυρτώ δυνατά μες το γραφείο, τζαι σφύγγουμαι τζαι κρατώ την αναπνοή μου, με αποτέλεσμα να καταλήγω να ρουθουνίζω ή να φτύνω πας το κκίμπορντ. Φαντάζεστε πόσο γοητευτική πρέπει να με θεωρούν οι συνάδελφοι.
Επειδή ήθελα να το μοιραστώ μαζί σας, παραθέτω σας το τελευταίο της ίμειλ live from Vienna with love..
"Kori, nevriazw me tous austriakous. Mexri prin merika xronia eixan to diko tous akadimaiko sistima kai den eixan to diaxwrismo Bachelors/Master. Prin 2-3 ekaman to bachelors/master.
Empaines sto panepistimio kai efkaines me ton titlo Magister, meta pou tessera xronia (sinithws).
Gia to dissertation tous grafoun 150-200 SELIDES oute pou kserw ti mporei kapoios na grapsei se toses selides extos pou mithistorima. Nomizw an egrafa tin autoviografia mou en tha mou efkaine toso poli.
Tziai ama eisai magister stin Austria, kollas sto mprosta pou to onoma sou pantou kai panta. Akoma tziai panw sto koudouni eksw pou tin porta sou. Ama sou steiloun to logariasmo tou revmatos, gia paradeigma, tha grafoun Herr Mag. Tade-tade I Frau Mag. Tade-tade. Tziai meta antimetwpizoun se oulloi me allon aera. Afou eisai magister, kratas tziai xaideukeis ton Theo pou t‘ artzithkia.
Den eksanaeida anthrwpous na einai toso kollimenoi me tous titlous tous. Emeis, epeidi exoume Master kai oxi magister den mporoume na entaxthoume stin Elite twn magister. Epeidi, opws oloi gnwrizoun, to magister exei alli varitita kai alli dinamiki. Stenomialoi anthrwpoi. Eisai Magister, den eisai MA. Akou mou tziei M.A.
Na ta exoun ta magister tous na ta shierountai tziai na mpixtoun tziai tes 200 selides tou thesis tous ston kwlo tous – oulles mazi, I mia-mia ksexwrista, opws protimoun.
Ououououst, komplexikoi, psilomoutties".
Άμαν δκιαβάζω τούντες διηγήσεις, συγχωρώ της το λλίον που έννεν δαμέ μαζί μου, γιατί μετά αν έρτει πίσω τζαι εν την εκνευρίζουν καθημερινά οι Αυστριακοί, ποιός θα μου στέλλει τούντα ίμειλ, τζαι ποιός θα με κάμνει να ρουθουνίζω τζαι να φτύνω πας το κκίμπορντ στη δουλειά;;
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
